ตอนที่ 67 อนุเฝิงทำเรื่องโง่เขลา (2)

แม้ในใจจะบ่นอย่างไร อนุเฝิงก็ยังนับเป็นนายครึ่งหนึ่ง ไป๋เหนียงจื่อจึงไม่สะดวกโต้แย้งตรง ๆ ได้แต่กล่าวอย่างคลุมเครือว่า “แม่นางชุนจู๋ ท่านไม่ลองดูหรือว่าบัดนี้เป็นชั่วยามใดแล้ว นี่มิใช่ทำให้ข้าลำบากหรือ หากให้ท่านใช้ห้องครัว คนทั้งจวนก็คงไม่ต้องกินข้าวกันแล้วกระมัง? ฮูหยินผู้เฒ่า นายท่าน และนายหญิงยังรอกินข้าวอยู่เลย!”

สีหน้าของชุนจู๋พลันย่ำแย่ลง “เช่นนั้น ท่านผ่อนปรนให้สักหน่อยไม่ได้หรือ?”

ไป๋เหนียงจื่อกระตุกมุมปาก “เช่นนั้นอนุค่อยมาภายหลังดีหรือไม่?”