เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145
ช่วงนี้ เหมยเซี่ยนหลิ่งเรียกได้ว่ากำลังได้ใจเป็นที่สุด
นับแต่ได้รับความโปรดปรานจากผู้มีอำนาจ เขาก็ถูกย้ายจากอำเภอเล็ก ๆ ชายแดนกลับมายังเมืองหลวง ได้เข้าทำงานในกรมราชพิธี โชคดีของเขาก็พุ่งทะยานอย่างหยุดไม่อยู่ บัดนี้ดูท่าจะมีวาสนาในเส้นทางขุนนาง รุ่งเรืองก้าวหน้าทีละขั้น
เมื่อไม่นานมานี้ สหายร่วมงานคนหนึ่งจากโยวโจวกลับเมืองหลวงมาวิ่งเต้นหาตำแหน่ง ดูเหมือนว่าความคืบหน้าจะไม่ราบรื่นนัก
วันนั้น สหายร่วมงานผู้นั้นจงใจจองโต๊ะอาหารที่หอสุราไหลฝู เพื่อเลี้ยงเขากับพี่ใหญ่ของเขา
เมื่อก่อนตอนอยู่โยวโจว พวกเขาสามคนก็มักสังสรรค์ดื่มสุราด้วยกันอยู่บ่อยครั้ง ดังนั้นเรื่องเรียกพี่ใหญ่ของเขามาด้วย เขาจึงไม่ได้ขัดข้องอะไร
ระหว่างงานเลี้ยง สหายร่วมงานผู้นั้นเอาแต่ประจบเขา ทั้งยังแฝงความหมายว่า หากวันหน้ารุ่งเรืองมีอำนาจแล้ว อย่าลืมช่วยเหลือสหายเก่าด้วย