เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 หอสำรวมตนแม้ยามลำพัง
หอสำรวมตนแม้ยามลำพัง
เมื่อราตรีมาเยือน หอสำรวมตนแม้ยามลำพังก็ค่อย ๆ เงียบสงบลง หลังจากอึกทึกมาตลอดทั้งวัน
“คุณชายของพวกเจ้าเล่า?” โจวเจินเจินล้างหน้าบ้วนปากเสร็จ แล้วยังบิดผมให้แห้ง แต่ก็ยังไม่เห็นคุณชายหยวนกลับมา จึงอดถามไม่ได้
หลังรับประทานอาหาร คุณชายหยวนก็ไปห้องหนังสือ ปกติเขากลับห้องอย่างช้าก็ยามซวีปลาย ทว่าตอนนี้ยามไฮ่ต้นแล้ว เขาก็ยังไม่กลับห้อง ช่างผิดปกติอยู่บ้าง วันนี้ยุ่งมากหรือ?
อวิ๋นเฟยกับอวิ๋นสี่สบตากัน ลังเลว่าจะกล่าวอย่างไร
รออยู่นานก็ยังไม่ได้คำตอบ นางจึงมองไป “เป็นอะไรไป?”
“หัวหน้าพ่อบ้านอาหยวี่บอกบ่าวหญิงว่า คุณชายดื่มสุราเจ้าค่ะ”
ดื่มสุราหรือ? โจวเจินเจินวางหวีลง “ไปห้องหนังสือกัน” กล่าวจบก็ลุกขึ้น
ยามค่ำ ลมสารทพัดมา ให้ความรู้สึกเย็นอยู่บ้าง อวิ๋นสี่รีบคว้าเสื้อคลุมผ้าไหมตัวหนึ่งแล้วตามไป