เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133
คำพูดของโจวเจินเจินที่ว่า เมื่อมีเวลาว่างพี่น้องจะไปมาหาสู่กันนั้น มิใช่คำพูดลอย ๆ
ก่อนออกเรือน โจวเจินเจินก็ส่งคนไปเมืองหลวงเพื่อซื้อเรือนให้โจวเซี่ยนอีแล้ว อาศัยเส้นสายของตระกูลหยวน คนของนางจึงซื้อเรือนสามลานบนถนนฉงเหวินได้อย่างราบรื่น เรือนหลังนั้นกว้างขวางพอให้โจวเซี่ยนอาศัยเพียงลำพัง ต่อให้ภายหน้าเขาแต่งงาน หรือบิดาของโจวเจินเจินกับคนอื่น ๆ ขึ้นเมืองหลวงมาอยู่ด้วย ก็ยังมีที่พอ
ที่สำคัญคือบริเวณรอบเรือนหลังนั้นล้วนเป็นที่อยู่อาศัยของเหล่าบัณฑิต หากมิใช่เพราะตระกูลหยวน คนของโจวเจินเจินแทบซื้อเรือนเช่นนี้ไม่ได้ อีกทั้งเรือนยังอยู่ไม่ไกลจากจวนตระกูลหยวน ห่างกันเพียงสองถึงสามตำลึงเงินถนน เมื่อมีเส้นสายและไม่ขาดเงิน เรือนจึงตกถึงมืออย่างรวดเร็ว
เมื่อมีแขกอยู่ด้วย พี่น้องทั้งสองพูดคุยกันครู่หนึ่ง ระหว่างนั้นมีตำลึงเงินวางอยู่บนโต๊ะ โจวเซี่ยนก็ไปหยิบหนังสือจากชั้นวางด้านข้างมาอ่าน
โจวเจินเจินพิจารณาโจวต้าง นับดูแล้วนางไม่ได้พบโจวต้างมาปีกว่า เวลาผ่านไปปีกว่าเขาสูงขึ้น นิสัยเอาแต่ใจราวกับจอมอันธพาลก็สงบลง ทว่าระหว่างคิ้วกลับดูไม่ค่อยร่าเริงนัก