เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 132
ระหว่างทางไปโถงหมิงหย่วน อาหยวี่ลอบชำเลืองนายท่านทั้งสองเป็นระยะ คุณชายของเขายังคงทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นอะไร เขาชินเสียแล้วที่คุณชายลืมความทรงจำยามเมามายจนหมดสิ้น แต่ฮูหยินของเขานี่สิ ช่างเก่งกาจยิ่งนัก สีหน้าไม่เผยพิรุธแม้แต่น้อย ราวกับซ่อนตำลึงเงินไว้ได้มิดชิด
หยวนซู่หมิงจับสังเกตสายตาของเขาได้ “มีอะไรหรือ?”
อาหยวี่ส่ายหน้ารัวราวกับกลองป๋องแป๋ง “ไม่มีอะไรขอรับ ไม่มีอะไร”
หยวนซู่หมิงหรี่ตาลง เมื่อคืนเขาเมามายไปแล้ว ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
เขาหันไปมองภรรยา
โจวเจินเจินมองตอบเขาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มลึกซึ้ง หยวนเป่าเป่าที่เมาจนขาดสติช่างน่าสนุกจริง ๆ ที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือพอตื่นขึ้นมาเขาก็จำอะไรไม่ได้ ฮ่า ๆ
ระหว่างทาง หยวนซู่หมิงเล่าเรื่องสมาชิกในตระกูลหยวนให้นางฟังคร่าว ๆ
ตระกูลหยวนมีสมาชิกมากมายจริง ๆ นับจากนายท่านผู้เฒ่าหยวนลงมา ก็มีท่านพ่อสามีของนาง หยวนเสวียคุน และพี่น้องหยวนไคเจียงกับหยวนเจี้ยนอวี่ ทั้งสามพี่น้องต่างมีบุตรหลานสืบสกุล รวมกันมีบุตรชายเจ็ดคนและบุตรสาวหกคน รวมถึงหยวนชีหลางด้วย บัดนี้หยวนซู่หมิงซึ่งเป็นน้องเล็กที่สุดก็แต่งงานแล้ว