เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127
หลังจากลงจากเวที โจวเจินเจินก็ถูกเหล่าฮูหยินล้อมเอาไว้ ส่วนใหญ่ถามเรื่องโรงงานผลิตยาซานฉินกับการรับคนเข้าทำงานที่โรงยา โจวเจินเจินอดทนตอบข้อสงสัยให้พวกนางอยู่ครู่หนึ่ง ครั้นเห็นว่าใกล้เวลาเริ่มงานเลี้ยงแล้ว พวกนางจึงแยกย้ายกันไปนั่งอย่างอาลัยอาวรณ์
โจวเจินเจินปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ จึงไปปลดทุกข์ ขณะออกมา นางก็พบโจวหรงหรงที่เดินวนเวียนอยู่ด้านนอก
เมื่อโจวหรงหรงเห็นนาง ก็มีท่าทีราวกระต่ายตื่นตูม อยากเข้ามาใกล้แต่ก็ขัดเขิน
ช่างขี้ขลาดเสียจริง โจวเจินเจินจึงถามตรง ๆ ว่า “เจ้ามาหาข้าหรือ?”
โจวหรงหรงขานรับเสียงเบา
“มีธุระหรือ?” โจวเจินเจินถอนหายใจ สำหรับคนเงียบขรึมขี้อายอย่างโจวหรงหรง หากรอให้พวกนางเป็นฝ่ายเริ่ม คงยืดยาดจนคนตายได้
“คือว่า ข้าอยากสมัครเข้าทำงานที่โรงงานผลิตยาซานฉินของเจ้า เจ้าคิดว่าข้าทำได้หรือไม่?” โจวหรงหรงถามอย่างระมัดระวัง