เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107
อิฐทองคำบนรถเข็นสิบสองคันถูกนำมาวางเรียงไว้กลางลาน ทอประกายระยิบระยับใต้แสงตะวันอ่อนโยน
ภาพนี้ชวนตื่นตะลึงยิ่งนัก ทุกคนถูกตระกูลหลี่ตบหน้าฉาดใหญ่ เพราะก่อนที่ตระกูลหลี่จะนำเงินก้อนนี้ออกมา พวกเขาไม่เชื่อเลยว่าตระกูลหลี่จะผ่านพ้นวิกฤตครานี้ไปได้
ยามนี้ทุกคนต่างมองตระกูลหลี่ด้วยสีหน้าซับซ้อน
เงินสองล้านสี่แสนตำลึงเงิน หวังอวี้เชิญผู้เชี่ยวชาญมาประเมินทรัพย์สินเป็นมูลค่าสองล้านสี่แสนตำลึงเงิน ตระกูลหลี่ก็นำเงินออกมาได้ในพริบตา โดยไม่ต้องขายทรัพย์สินแม้แต่น้อย ผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นจึงหมดประโยชน์โดยสิ้นเชิง
แต่ประเด็นสำคัญคือ เงินก้อนนี้ของตระกูลหลี่มาจากที่ใด?
ต้องรู้ว่าตระกูลหลี่ต้องอุตสาหะมาถึงสองสามชั่วคน จึงสะสมทรัพย์สินเป็นเงินเกือบสามล้านตำลึงเงินได้ บัดนี้ทองคำสองแสนสี่หมื่นตำลึงเงินกลับถูกนำออกมาอย่างเงียบเชียบ ทรัพย์สินที่แท้จริงของตระกูลหลี่หนาแน่นเพียงใดกัน?
สายตาที่ผู้คนมองตระกูลหลี่อดเจือแววใคร่รู้ไม่ได้