เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86
เวลาสามวันผ่านพ้นไปในพริบตา
เช้าตรู่วันนี้ ด้านนอกประตูใหญ่เรือนสี่มีรถม้าจอดเรียงกันเจ็ดแปดคัน บ่าวไพร่ขนหีบห่อขึ้นรถม้าไปมา
เดิมเรือนสี่มีรถม้าอยู่สี่คัน ต้องเหลือไว้สองคัน (ตำลึงเงิน) คันหนึ่งให้ฮูหยินผู้เฒ่าเหอใช้สำรอง อีกคันให้โจวเสียน ส่วนสกุลเซี่ย ผู้ถูกกักบริเวณไม่จำเป็นต้องใช้รถม้า
พี่น้องสามคนแห่งบ้านโจวเยี่ยนจะไปเมืองหลวง ส่วนโจวเจินเจินกับพี่เจินเจินจะไปเจียงอิน ต่างก็ต้องใช้รถม้า
โจวเจินเจินใจกว้าง ยกรถม้าสองคัน (ตำลึงเงิน) ที่แบ่งมาจากในบ้านให้โจวเยี่ยนทั้งหมด เขาเพียงต้องซื้อรถม้าใหม่เพิ่มอีกสองคัน (ตำลึงเงิน) ก็พอ
เงินตราในมือโจวเยี่ยนคล่องตัวสู้โจวเจินเจินไม่ได้ เขายินดีรับน้ำใจที่นางแบ่งให้ และเอ่ยขอบคุณนาง
โจวเจินเจินใช้แต่รถม้าใหม่รวดเดียวสี่คัน ในจำนวนนั้นมีคันหนึ่งที่ขยายให้กว้างเป็นพิเศษ ภายนอกมองไม่เห็นความแตกต่าง แต่พอขึ้นไปนั่งก็รู้ได้ เพราะรถม้าทั้งคันเสริมระบบกันสะเทือน ช่วยลดแรงกระแทกยามวิ่งบนถนน ทำให้สบายกว่ารถม้าทั่วไปมาก
เรื่องที่นางกับหยวนซู่หมิงมีความคืบหน้า ประมุขตระกูลอาวุโสทางเรือนหลักคาดเดาได้ ตอนนั้นเขาเอ่ยขึ้นมาคราหนึ่ง ทุกคนจึงรู้แก่ใจแล้ว ส่วนคนในครอบครัวนางก็จำเป็นต้องบอกให้ทราบเช่นกัน