เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83
ตระกูลเสิ่นถูกยึดทรัพย์ คนในตระกูลเสิ่นถูกเนรเทศ ทหารหลวงขับไล่พวกเขาออกจากเมือง
ผู้คนทั่วทั้งเมืองหลูเจียงต่างพากันไปดู จนแทบไร้ผู้คนอยู่ตามตรอกถนน ชาวหลูเจียงไม่ชอบตระกูลเสิ่นที่นำหายนะมาให้พวกเขา เมื่อเห็นคนตระกูลเสิ่นถูกทหารหลวงคุมตัวไป ต่างก็ปรบมือชอบใจกันถ้วนหน้า
โจวเจินเจินไม่ได้ไปดู การเหยียบย่ำคนที่ตกต่ำอยู่แล้วไม่น่าสนใจสำหรับนาง สู้นำเวลานั้นไปวางแผนชีวิตของตนให้ดีเสียยังดีกว่า นางเห็นว่านั่นคุ้มค่ากว่าฝีมือใด ๆ
ระหว่างออกไปตรวจดูทรัพย์สินในนามของตน โจวเจินเจินก็ถูกขวางทาง เมื่อเห็นผู้มา นางจึงชวนไปเดินเล่นริมทะเลสาบหลูกูที่อยู่ใกล้ ๆ
ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปตามริมทะเลสาบ สาวใช้กับบ่าวชายรั้งอยู่ด้านหลัง คอยตามห่าง ๆ มีตำลึงเงินติดตัวไว้
“ได้ยินมาว่าช่วงนี้เจ้าจะออกเดินทางไปเจียงอินหรือ” หยวนซู่หมิงถามตรง ๆ ด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
โจวเจินเจินพยักหน้า “อืม ก่อนหน้านี้ข้าก็คิดไว้แล้ว เพียงแต่มีเรื่องเข้ามาต่อเนื่องจึงหาเวลาว่างไม่ได้ บัดนี้ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ก็ควรไปเยือนเจียงอินสักครั้ง เจ้าก็รู้ ท่านตาของข้าอายุมากแล้ว หวังให้เขามาหาพวกเราคงไม่สมจริง มิสู้ฉวยเวลาว่างไปเยี่ยมเขาเสียเอง”
ใช่แล้ว เขารู้