เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73
อยู่บนหลังม้าติดกันสี่ห้าวันหรือ? ผิวด้านในต้นขาคงถลอกหมดแล้วกระมัง โจวเจินเจินเผลอมองเอวกับขาของเขาอีกครั้ง มิน่าตอนเดินถึงได้ดูแปลก ๆ
คราวนี้นางจึงสังเกตว่า บางทีอาจเป็นเพราะเดินทางรอนแรมติดกันสี่ห้าวัน สภาพเขาในตอนนี้จึงดูมอมแมมอย่างแท้จริง หากเพ่งมองให้ดี ยังเห็นเส้นผมเล็ก ๆ ตรงไรผมจับตัวเป็นก้อน
พอคิดถึงตัวเอง โจวเจินเจินก็พลันตระหนักว่า ตนติดอยู่ในคุกมาสี่ห้าวัน ไม่ได้ชำระล้างร่างกายมานาน บนตัวคงมีกลิ่นติดอยู่เช่นกัน อีกทั้งนางยังรู้สึกได้ว่าใบหน้ามันเยิ้มไปหมดแล้ว
ยามนี้นางนึกดีใจที่ตนไม่ใช่คนผิวมันมาก มิฉะนั้นตลอดห้าวันนี้ แค่ใช้ผ้าเช็ดหน้าชุบน้ำแตะ ๆ เช็ดหน้า คงกลายเป็นบ่อน้ำมันไปแล้ว
หยวนซู่หมิงไวต่อสายตาของนางมาก พอดีกับที่ผู้อยู่ใต้บัญชารายงานเสร็จ เขาจึงเดินมาหานาง
โจวเจินเจินอยากยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าตนเองนัก ก่อนหน้านี้นางไม่ได้สนใจเรื่องนี้ แต่พอเริ่มสังเกตขึ้นมา ก็รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองไปทั้งร่าง
เมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ โจวเจินเจินก็สังเกตเห็นว่าบนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นผงละเอียด โดยเฉพาะจุดดำเล็ก ๆ ข้างปีกจมูกด้านขวา ดูเหมือนปานที่ติดอยู่ตรงนั้น ส่วนตรงจอนผมด้านซ้ายยังมีเศษกระดาษชิ้นเล็กติดอยู่
ตอนนี้ทั้งสองคงได้เห็นสภาพน่าอเนจอนาถที่สุดของอีกฝ่าย นับตั้งแต่รู้จักกันมาแล้วกระมัง?
ยามนี้คนทั้งสองก็เหมือนหญิงคณิกาที่ตกลงบนหลังหมู ต่างฝ่ายต่างอย่าหัวเราะเยาะความมอมแมมของอีกฝ่ายเลย และต่างก็มีตำลึงเงินติดตัว