เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61
ณ เรือนรับรองของตระกูลเสิ่น เฮ่อเสียนอยู่เป็นเพื่อนหวังซั่วรอจนถึงยามจื่อ ทว่าทางตระกูลโจวยังไม่มีข่าวใดส่งมา
เฮ่อเสียนกล่าวว่า “ยามจื่อแล้ว ดูท่าทางทางตระกูลโจวคงไม่คิดก้มหัว”
ใบหน้าของหวังซั่วดำคล้ำราวก้นหม้อ ภายในเดือดดาลยิ่งนัก “ช่างปากแข็งเสียจริง”
“ใช่แล้ว พวกเขาคงไม่ยอมหลั่งน้ำตาจนกว่าจะเห็นโลงศพ” เฮ่อเสียนคล้อยตาม
หวังซั่วกล่าวเสียงเย็นว่า “ส่งข่าวไปบอกเสิ่นลวี่ ให้ทำตามแผนของเขาเถิด”
เดิมทีแผนของเสิ่นลวี่คือจับโจวเจินเจินเข้าคุกไปด้วย แต่เขากังวลว่าจะเกิดผลตรงกันข้าม อีกทั้งหวังว่าหลังเห็นโจวเฉินเข้าคุกแล้ว พวกเขาจะรู้จักกาลเทศะและมอบสองตำลึงเงินประโยคหลังของสี่วรรคออกมา
แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทำให้ความเมตตาของตนสูญเปล่า
กลางดึก เสิ่นลวี่ได้รับข่าวจากราชบัณฑิตหวังทางเรือนรับรอง
เมื่อได้ฟังราชบัณฑิตหวังด่าตระกูลโจวว่าไม่รู้จักเจียมตัว เสิ่นลวี่ก็พยักหน้าอย่างจริงจัง ก่อนให้บ่าวชายที่มาส่งข่าวไปบอกหวังซั่วว่า “ราชบัณฑิตหวังหลักแหลมยิ่งนัก กดดันตระกูลโจวให้หนักขึ้นอีกหน่อยก็ดี ต้องตีให้เจ็บ พวกเขาจึงจะคิดเรื่องประนีประนอม” เขาจินตนาการออกว่าราชบัณฑิตหวังคงเดือดดาลเพียงใด