เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60
ผู้ร่วมประชุมทยอยจากไป โจวเจินเจินยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ โดยไม่ขยับไปไหน
คนรุ่นอักษรสุ่ยที่รั้งอยู่จนท้าย ๆ บางคนมองนางด้วยแววตาฉงน กลับถูกท่านลุงสามและท่านปู่ทวดห้าถลึงตาใส่สองสามครั้ง จึงได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ แล้วออกไป
ปิดท้ายตอน
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเข้าใจว่านางอยู่ต่อเพราะยังมีเรื่องต้องหารือ ท่านลุงสามและท่านปู่ทวดห้าก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไร ผู้มีความสามารถย่อมต้องทำงานมาก สายหลักตระกูลโจวมีประมุขตระกูลอาวุโสเป็นเสาหลักของตระกูลมาโดยตลอด คราวนี้พวกเขาได้ประจักษ์ความสามารถของโจวเจินเจินแล้ว การหารือกันต่ออีกสักหน่อยก็สมเหตุสมผล
ยิ่งเรื่องราวสำเร็จได้ด้วยความลับ วาจากลับพังเพราะแพร่งพราย หากพวกเขายังอยู่ที่นี่ คนมากปากมาก ย่อมไม่ดีนัก บางครั้งคนเราก็ควรรู้จักประมาณตน ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ต้องรู้หรือเข้าไปยุ่งเกี่ยว
เมื่อทุกคนออกไปหมดแล้ว โจวไห่จึงเอ่ยว่า “พวกเราเชิญอาหวากลับมาแล้ว”
โจวหวาเป็นบ่าวติดตามหนังสือของคุณชายเจ็ด เรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังไม่มีทางพบโจวเฉินได้ บ่าวผู้นี้จึงสำคัญยิ่ง อย่างไรก็ต้องเรียกมาซักถามสถานการณ์
“เร็วเพียงนี้หรือ” โจวเจินเจินพอใจกับความรวดเร็วนี้มาก และพอใจที่ทางสายหลักไม่ได้ตกหล่นเรื่องนี้เช่นกัน
บังเอิญไม่ถูกเวลา สองตำลึงเงินก่อนท่านป้าของโจวหวาซึ่งอาศัยอยู่ในอำเภอข้างเคียงล้มป่วย เขาจึงไปเยี่ยม สองตำลึงเงินนี้เขาไม่ได้อยู่ข้างกายโจวเฉิน