เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36
โจวเจินเจินถูกเชิญมายังเรือนชุนฮวา ในใจก็ประหลาดใจไม่น้อย นางไม่เข้าใจว่าเรื่องที่หยวนซู่หมิงทำเกี่ยวพันมาถึงนางได้อย่างไร? แล้วใครเป็นคนชี้แนะให้ประมุขสกุลลู่มาที่สกุลโจว เพื่อให้ลู่จิ่นเหยียนขอขมานางและเชิญนางช่วยพูดให้กันเล่า? เห็นได้ชัดว่าลู่จิ่นเหยียนคงไม่มีสมองถึงเพียงนั้น เมื่อนึกถึงวันนั้นที่เสิ่นอิงกับสวีซื่อลากนางออกไป ประกอบกับตระกูลเสิ่นและสกุลลู่ร่วมมือเป็นพวกเดียวกัน โจวเจินเจินจึงคิดว่า ไม่ใช่ตระกูลเสิ่นชี้แนะ ก็ต้องเป็นสวีซื่อ
เมื่อโจวเจินเจินมาถึง ลู่เหยี่ยนก็เริ่มเอ่ยชมคนอีกแล้ว เพียงแต่คำชมนี้โอ้อวดเกินไป น้ำเสียงก็ไม่จริงใจ ฟังแล้วชวนให้รู้สึกเสแสร้ง
หากเขายอมรับคำวิจารณ์ นางคงชี้แนะให้เขาปรับน้ำเสียงให้จริงใจกว่านี้ เลือกใช้คำให้เรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อหรูหราถึงเพียงนั้น นางจะได้ฟังรื่นหูขึ้น
“...น้องโจว บุตรสาวของเจ้าผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ หน้าตางดงามเรียบร้อย ทั้งยังเป็นแม่ศรีเรือนทั่วพร้อม ทั่วทั้งเขตแดนหลูเจียงนี้ ข้ายังไม่เห็นคุณหนูคนใดเทียบกับนางได้เลย น่าเสียดายที่หลานชายของข้าล้วนแต่งงานหรือหมั้นหมายกันหมดแล้ว มิฉะนั้นข้าคงหน้าด้านแย่งชิงนางมาให้เจ้าหนูที่บ้านข้าสักหน่อย”
อืม แม้แต่คำเรียกก็ยังฉวยโอกาสเอาเปรียบบิดานาง เขาเรียกบิดานางว่าน้องโจว ทั้งยังคิดจะให้นางแต่งกับหลานชายตน ช่างสับสนวุ่นวาย เห็นได้เพียงว่าลู่เหยี่ยนผู้นี้ไม่โง่เขลาก็ไม่เห็นบิดานางกับนางอยู่ในสายตา แม้แต่คำประจบยังไม่ใส่ใจเลย