เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28
ในตอนนั้นเอง ฮูหยินผู้เฒ่าประมุขตระกูลก็มาเยือน
มารดาและบุตรสาวสบตากัน จากนั้นก็ออกไปต้อนรับฮูหยินผู้เฒ่าประมุขตระกูลพร้อมกัน
ฮูหยินผู้เฒ่าประมุขตระกูลมีท่าทีเย็นชาต่อโจวหลาน ครั้นนั่งลงแล้วก็ชวนฮูหยินผู้เฒ่าเหอพูดคุยเรื่องทั่ว ๆ ไป
“เจ้าเลี้ยงหลานสาวได้ดีจริง ๆ เมื่อวานนางช่วยตระกูลไว้มาก”
หมายถึงเรื่องที่นางใช้ยาช่วยฮูหยินผู้เฒ่าโม่หรือ? ฮูหยินผู้เฒ่าเหอคิดในใจ แต่ปากกลับกล่าวว่า “ที่ไหนกันเจ้าคะ นี่เป็นสิ่งที่นางควรทำอยู่แล้ว”
ฮูหยินผู้เฒ่าประมุขตระกูลกล่าวเพียงประโยคนี้ ไม่ได้เอ่ยลึกลงไปกว่านั้น ถึงอย่างนั้นก็สื่อท่าทีของเรือนสายประมุขต่อโจวเจินเจินได้ชัดเจนแล้ว
เรื่องสินส่วนตัวสิบสองแห่งของสกุลเจิ้งถูกลอบขายนั้น ที่จริงส่งผลต่อชื่อเสียงของตระกูลอย่างมาก
คราวนี้เรือนสายที่หกเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด ส่วนตระกูลเสียเปรียบโดยไม่ปรากฏแก่สายตา แต่ตระกูลไม่สะดวกออกหน้าไปกล่าวอะไรกับเจ็ดตระกูลใหญ่ ต้องรู้ไว้ว่าแม้การกระทำของตระกูลเสิ่น ตระกูลเซิ่ง ตระกูลเผย และอีกหลายตระกูลจะไม่สง่างามนัก ทว่าแมลงวันย่อมไม่ตอมไข่ที่ไร้รอยร้าว ต้นเหตุของหายนะครั้งนี้กล่าวโดยสรุปก็ยังเป็นตระกูลโม่ที่ก่อขึ้น ตระกูลจึงทำได้เพียงกล้ำกลืนเรื่องนี้ไว้ แล้วถือเสียว่าเป็นการตัดสินใจส่วนตัวของเรือนสายที่หก