เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21
หอเจียนเจีย
โจวเจินเจินกำลังใช้น้ำผึ้งหลอมเม็ดโอสถอยู่ ก็ได้ยินข่าวว่าบิดาของนางมีปากเสียงกับท่านป้าใหญ่หรือท่านอาหญิงโจวหลานที่หอเซวียนเป่ย จนทั้งสองแยกจากกันไปอย่างไม่สบอารมณ์ แม้แต่ตำลึงเงินก็ไม่ช่วยให้คืนดีกัน
เมื่อนางจัดการโอสถในมือจนเสร็จไปช่วงหนึ่ง ก็คิดจะไปดูบิดาที่เรือนชุนหัว เดิมทีนางตั้งใจจะแวะไปเรือนป๋ายลู่เพื่อพาน้องชายไปด้วย แต่พอคิดดูแล้ว อีกประเดี๋ยวคำพูดระหว่างนางกับบิดาอาจพาดพิงถึงความขัดแย้งในหมู่ญาติ ทั้งถ้อยคำและเรื่องราวล้วนไม่เหมาะให้เด็กได้ยิน นางไม่อยากให้โจวเซี่ยนต้องรับรู้เรื่องพวกนี้เร็วเกินไป จึงล้มเลิกความคิดนั้น
“ท่านพ่อ อย่าโกรธไปเลย ผลเช่นนี้ข้าคาดไว้แต่แรกแล้ว เรื่องนี้นางข้ามท่านตาของข้า แล้วไปหาข้ากับท่านตามลำดับ ทั้งหมดมีความหมายเดียว คือขอถอนสัญญาหมั้นหมายด้วยวาจาระหว่างข้ากับพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ภายใต้เงื่อนไขว่าจะไม่คืนเงินสามหมื่นตำลึงเงินนั้น”
“หากยืนกรานเช่นนี้ ก็มีเพียงเพราะเขามองข้าไม่ดีเท่านั้น” ท่านพ่อ นางดูแคลนข้าถึงเพียงใด และดูแคลนท่านมากเพียงใดกันนะ โจวเจินเจินไม่อาจทำใจเอ่ยคำนี้ออกมา
ริมฝีปากของโจวเสียนสั่นระริกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว การดูแคลนบุตรสาวของเขา ไยจึงไม่ใช่การดูแคลนพี่รองผู้นี้ด้วยเล่า?