เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14
ทันทีที่โจวเจินเจินกลับมา อวิ๋นเฟยซึ่งอยู่เฝ้าบ้านก็แจ้งนางว่า “คุณหนูหก นายท่านรองสองกลับมาแล้วเจ้าค่ะ”
โจวเจินเจินชะงัก บิดานางกลับมาแล้วหรือ?
“เจ้าค่ะ พอกลับมาก็มุ่งไปหอเซวียนเป่ย คุณหนูก็รีบไปเถิดเจ้าค่ะ”
อวิ๋นเฟยกำลังเร่งให้นางไปเพิ่มคะแนนความชื่นชอบจากท่านย่าและบิดาอยู่สินะ “ไม่ต้องรีบ ข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” โจวเจินเจินครุ่นคิดแล้วก็กล่าวว่า “ช่างเถิด ไม่เปลี่ยนแล้ว ไปกันเลย” ทำเช่นนี้จึงดูเหมือนนางอยากพบบิดาเสียจนรอไม่ไหว
ภายในหอเซวียนเป่ย ตอนโจวเจินเจินเข้าไป ฮูหยินผู้เฒ่าเหอกำลังสนทนากับโจวเสียนและมารดาของเขาอย่างออกรส
ข้าง ๆ มีท่านป้าใหญ่โจวหลาน พี่สาวลูกพี่ลูกน้องไช่ถง ป้าสะใภ้ใหญ่สกุลเซี่ย และโจวอิ๋งอิ๋งอยู่ด้วย ส่วนบุรุษในบ้านนอกจากโจวเซี่ยนล้วนกำลังร่ำเรียน โดยมีท่านอาหญิงร่วมอยู่ด้วย
เพราะเหตุนี้โจวเซี่ยนจึงรู้สึกอึดอัดยิ่งนักที่ต้องอยู่ที่นี่ ก่อนโจวเจินเจินมาถึง เขารู้สึกราวกับมีเข็มทิ่มก้น เปลี่ยนท่านั่งไปมาอยู่บ่อยครั้ง ดูราวกับเด็กอยู่ไม่สุข พอโจวเจินเจินมาถึง ดวงตาเขาก็พลันสว่างวาบ แล้วกลับสงบลง
“หลานสาวเจินเจินขอคารวะท่านย่า”