กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 พวกเราเป็นสหายกัน
(สหายทั้งหลาย วันนี้ข้ามีธุระเล็กน้อย จึงอัปเดตช้าไป ต้องขออภัยจริง ๆ)
เมื่อไมค์ได้ยินหยุนเซิงเซิงพูดภาษาอังกฤษ ราวกับคนที่กระหายน้ำอยู่กลางทะเลทรายมาสามวันแล้วจู่ ๆ ก็ได้พบตาน้ำใส ร่างทั้งร่างพลันมีชีวิตชีวาขึ้นมา
เขาตื่นเต้นจนโบกไม้โบกมือ คำพูดพรั่งพรูออกจากปากราวกับน้ำหลากที่เปิดประตูเขื่อน
ยั่นสือจิ่น อันเว่ยกลุ่มหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ รวมถึงไท่จื่อและไท่จื่อเฟยที่ได้ยินข่าวจึงรีบรุดมา ยืนมองอย่างใคร่รู้ตรงประตูเรือน
ต่างฟังกันด้วยสีหน้ามึนงง
องค์รัชทายาทยังแสร้งทำเป็นฟังเข้าใจ พลางพยักหน้าเล็กน้อย
ไท่จื่อเฟยเห็นท่าทางของเขาก็ถามอย่างสงสัยว่า “ท่านฟังเข้าใจหรือ?”
ไท่จื่อกระอักกระอ่วน “พอรู้บ้าง!”