กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ชื่อใดตามใจ ล้วนราวกับลูกแม่เลี้ยง
รถม้าของยั่นสือจิ่นกลับถึงจวนไท่จื่ออย่างรวดเร็ว
เขาให้หมิงหลานไปแจ้งทางไท่จื่อเฟย จากนั้นก็พาหยุนเซิงเซิงมุ่งไปยังเรือนของตน
หยุนเซิงเซิงอุ้มลูกเสือดาวดำ เดินตามข้างกายยั่นสือจิ่น คิ้วขมวดมุ่น
[ตกลงจะตั้งชื่ออะไรให้เป่าอันเป็นที่รักของข้าดีนะ? คิดมาตลอดทางแล้ว ในหัววนเวียนชื่อไปหลายสิบชื่อ แต่ไม่มีชื่อไหนคู่ควรกับเป่าของข้าเลย]
ยั่นสือจิ่นเห็นนางกลัดกลุ้มไม่คลาย จึงนึกว่านางกำลังกังวลเรื่องชาวต่างแดนผู้นั้น ขณะที่กำลังจะเอ่ยปลอบสักสองสามคำ ก็ได้ยินเสียงในใจของนาง
ยั่นสือจิ่นทั้งจนใจทั้งขบขัน เขาเอียงหน้าถามนางว่า “ยังคิดชื่อให้มันอยู่อีกหรือ?”