กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 หวงไท่ซุนช่างตาถึง คนที่หมายตาล้วนเป็นคนดี
หูเว่ยเลี่ยงเดินไปเปิดกระสอบดู แล้วยิ้มกว้าง
“พอแล้ว พอแล้ว มากมายถึงเพียงนี้ พวกเขาปลูกได้พอแน่!”
เมล็ดพันธุ์เหล่านี้ดีจริง ๆ เพียงหว่านลงดิน อีกสามเดือนกว่าก็เก็บเกี่ยวได้ ถึงตอนนั้นธัญพืชจะมีมากจนกินไม่หมด
เขานึกถึงการก่อสร้างโรงเตี๊ยมแห่งนี้ขึ้นมาอีก ด้านที่ติดถนนมีร้านค้าว่างซึ่งเปิดออกสู่ภายนอกเตรียมไว้หลายห้อง แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังว่างอยู่
แรกเริ่มเขาไม่เข้าใจ จึงถามว่าเหตุใดจึงต้องเหลือร้านไว้ข้างโรงเตี๊ยมกลางถิ่นทุรกันดารเช่นนี้
ผลคือมีคำสั่งจากเบื้องบนลงมาว่า ในอนาคตจะเปิดร้านขายธัญพืช