กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ซื่อไห่ปาฟางจิ่วโหลว
เพราะคนมากสิ่งของก็มาก ขบวนรถของหยุนหวยคังเดินทางบนทางหลวงโบราณอย่างเชื่องช้าอยู่สองวัน กระทั่งวันที่สามจึงมาถึงเขตแดนที่ไท่จิงเซี่ยน อวี้เลียงเซี่ยน
และจั่วหลิ่งเซี่ยนบรรจบกัน ซึ่งเป็นพื้นที่ไร้ผู้ปกครองทั้งสามฝ่าย
กานอวี้หว่านและคนอื่น ๆ เปิดม่านรถม้าออกมอง เดิมทีคิดว่าจะเห็นเพียงภูเขารกร้าง
ใครจะคิดว่าใต้เชิงเขาเฟิ่งหลิงซานกลับมีโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่สูงถึงสามชั้นตั้งตระหง่านอยู่
โรงเตี๊ยมหลังนั้นมีชายคางอน เสาตั้งสีชาด ลานหน้าปูแผ่นหินเขียวเรียบเป็นระเบียบ ป้ายร้านเขียนอักษรใหญ่สี่ตัวอย่างองอาจว่า ซื่อไห่ปาฟาง