กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"แต่ท่าน... กลับเปลี่ยนสมรภูมิ... ให้กลายเป็นเกมง่ายๆ เกมหนึ่ง!"
"เกมไล่ล่าง่ายๆ เกมหนึ่ง"
"ขอเพียงถูกท่านไล่กวดทัน นั่นก็คือความตาย!"
"สงครามราวกับงานศิลปะ กลับกลายเป็นการบดขยี้และการเข่นฆ่าอันบริสุทธิ์..."
"ข้าถึงกับสงสัยแล้วว่า ความสามารถในการวางกำลังจัดทัพที่ข้าศึกษาค้นคว้าด้วยความอุตสาหะอันยากลำบาก มันไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงหรือไม่!"
ขณะพูด หานซิ่นก็นั่งยองอยู่บนขั้นบันได น้ำตาร่วงเผาะๆ ด้วยความน้อยใจ
อิ๋งอีได้ยินเช่นนั้นกลับหัวเราะ
เขาลุกขึ้นยืน เดินไปตรงหน้าหานซิ่น ตบหัวไหล่ของหานซิ่นเบาๆ แล้วเอ่ยยิ้มๆ ว่า "หานซิ่นเอ๋ย! ข้ารู้ เจ้าหานซิ่นมีความสามารถในการวางกำลังจัดทัพ! ความสามารถของเจ้า ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน คนที่เหนือกว่าเจ้ามีไม่มากนัก!"