ตอนที่ 284 ไม่เคยชื่นชอบการทิ้งภัยภายหลัง

กลางดึก

ก่ายเหนี่ยปลุกอิ๋งอีให้ตื่นขึ้น

อิ๋งอีลืมตาขึ้น มองดูก่ายเหนี่ยที่มีสีหน้าเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

“ดูนอกหน้าต่างขอรับ!” ก่ายเหนี่ยกล่าวเสียงเบา

อิ๋งอีลุกขึ้นจากเตียง มองออกไปนอกหน้าต่าง

ดวงดาวและดวงจันทร์ในยุคนี้ยังคงสว่างไสวยิ่ง สามารถมองเห็นภายนอกได้อย่างชัดเจน

แสงจันทราสาดส่องลงบนพื้น ดุจดั่งเวลากลางวัน

อิ๋งอีเห็นคนหลายคนกำลังวิ่งอย่างรวดเร็วอยู่บนถนน ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องสำคัญอันใด

“ผ่านไปเป็นกลุ่มที่สามแล้วขอรับ!” ก่ายเหนี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึม

อิ๋งอีขมวดคิ้วถาม “คนพวกนี้ทำอะไรกัน?”