เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บนเส้นทาง
ก่ายเหนี่ยอาเจียนไปแล้วถึงสามรอบ
อิ๋งอีจนปัญญายิ่งนัก หันกลับไปมองดูก่ายเหนี่ยพลางกล่าวว่า "เจ้าเป็นถึงมือกระบี่อันดับหนึ่งใต้หล้าผู้สง่าผ่าเผย ไฉนยังเมารถอีกเล่า!"
"นายท่าน ข้า... อ้วก!" ก่ายเหนี่ยอาเจียนออกมาคำโตอีกระลอก
อิ๋งอียื่นน้ำส่งไปให้ เพื่อให้ก่ายเหนี่ยบ้วนปาก
ก่ายเหนี่ยหลังจากบ้วนปากแล้วก็ดื่มไปอีกหนึ่งอึก จึงค่อยบรรเทาลงบ้าง แล้วกล่าวอย่างช้าๆ ว่า "ข้าคิดไม่ถึงโดยแท้จริง รถม้าที่แล่นได้ราบรื่นเช่นนี้ยามอยู่ในเมือง พอออกนอกเมืองแล้วจะสั่นสะเทือนถึงเพียงนี้!"
อิ๋งอีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า "นั่นก็ยังดีกว่ารถม้ามากโขมิใช่หรือ!"
ก่ายเหนี่ยมีสีหน้ากระอักกระอ่วน "ข้าไม่ค่อยได้นั่งรถม้า..."
"เช่นนั้นก็ยังราบรื่นกว่าการขี่ม้ากระมัง..." อิ๋งอีกล่าว
ก่ายเหนี่ยจนปัญญา "ขอรับ เพียงแต่ว่า... การโยกไหวของรถม้าคันนี้ มันอยู่นอกเหนือการควบคุม"