กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นการกระทำของสือเหว่ย คนหลายคนที่ตามสือเหว่ยมาด้วยต่างก็พากันพุ่งเข้าไป แล้วฟันสะเปะสะปะใส่ชาวซยงหนูเหล่านั้นที่ยังคงส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน
ชาวซยงหนูเหล่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ละคนเบิกตากว้าง ตกอยู่ในความสิ้นหวังอันไร้ที่สิ้นสุด
พวกเขาเห็นว่าตนเองรอดชีวิตอย่างหวุดหวิด ไม่นึกเลยว่าจะมาพบกับกลุ่มปีศาจเข้าอีก!
“ช่วยด้วย!”
“อย่าฆ่าข้า!”
“ฮือๆๆๆ! ขอร้องพวกเจ้าล่ะ!”
……
สือเหว่ยได้ยินดังนั้นก็คำรามลั่น “ตอนพวกเจ้าฆ่าชาวฉินของพวกเรา เคยมืออ่อนลงบ้างไหม? เคยคิดจะละเว้นพวกเราบ้างหรือไม่!”
“น้องสาวแท้ๆ ของข้า ก็ถูกพวกเจ้าต้มกิน! พวกเจ้าสมควรตายกันให้หมด!”
“ข้าแทบอยากจะกินเนื้อสดของมัน ดื่มโลหิตของมัน!”