กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ซู่ไป๋! หนิงเย่! ขึ้นรถ!” อิ๋งอีตะโกนกล่าว
อิ๋งอีเรียกคนขึ้นรถมาสี่คน
ประตูรถสามบาน แต่ละคนถือประคองปืนไว้หนึ่งกระบอก ชะโงกศีรษะออกไปแล้วกราดยิงใส่ทหารม้าซยงหนู
ส่วนอีกคนหนึ่งลุกขึ้นยืน ถืออยู่ในมือปืนกลบนหลังคารถแล้วกราดยิงไปยังระยะไกลอย่างต่อเนื่อง
อานุภาพของปืนกลดุดันยิ่งนัก แค่เฉียดโดนก็แหลกสลาย!
หากยิงถูก ทั้งร่างก็แตกกระจุยออกเป็นเสี่ยง ๆ
อานุภาพของปืนกลช่างน่าสะพรึงกลัว กระสุนปืนกวาดผ่านไปหนึ่งระลอก ทั้งทหารม้าและม้าศึกต่างถูกยิงจนแหลกสลายแตกกระจายไปสิ้น
ภาพอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ยิ่งกระตุ้นประสาทของเหล่าทหารม้าซยงหนู ต่างพากันร้องไห้โวยวายหลบหนี ก้นของม้าศึกใต้หว่างขาถูกหวดแส้จนเป็นรอยเลือด