เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ขอรับ!" หานซิ่นตอบรับทันที
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องตายอยู่ดี เขาจึงตัดสินใจทุ่มสุดตัวสักตั้ง!
"ไปเถิด!" อิ๋งอีกล่าว
หวังเจี่ยนกล่าวขึ้นทันทีว่า "หานซิ่นยังไม่มีผลงานความดีความชอบติดตัว เกรงว่ายากจะทำให้ผู้คนยอมรับ"
หานซิ่นในยามนี้ ยังนับว่าเป็นเพียงพลทหารไร้ชื่อเสียงผู้หนึ่ง มิได้มีตำแหน่งในเมืองใหม่ และยิ่งมิได้รับตำแหน่งในค่ายทหาร เพียงแค่ช่วยฝึกฝนเหล่าทหารเท่านั้น
หากให้นำทัพออกรบจริง ๆ เกรงว่าจะมีคนไม่ยอมรับ
อิ๋งอีก็เข้าใจความหมายของหวังเจี่ยน จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า "ให้หวังหลีตามไปด้วย! ส่วนหวังเปิ่นมิต้องไป!"
หวังเจี่ยนถึงได้พยักหน้าอย่างพอใจ แต่กลับกล่าวว่า "เกรงว่ายังคงไม่พอ หวังหลีหลานชายข้า แม้จะเป็นทายาทตระกูลสูงศักดิ์ แต่ทว่ากลับไร้ผลงานความดีความชอบติดตัว..."