ตอนที่ 207 ต้นไม้คอเอียง: ข้าไปหาเรื่องผู้ใด

บนถนนในเมืองเสียนหยาง

ขอเพียงเป็นที่ที่มีเด็กขายหนังสือพิมพ์อยู่ ล้วนมีผู้คนแน่นขนัด

เพียงชั่วครู่ เด็กขายหนังสือพิมพ์ก็ขายหนังสือพิมพ์ในมือจนขายหมด พลอยกระโดดโลดเต้นจากไปด้วยความดีอกดีใจ เตรียมตัวกลับไปยังเมืองใหม่

ทว่าเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกผู้คนขวางไว้ ถามว่ายังมีหนังสือพิมพ์อยู่อีกหรือไม่

แทบจะเดินไปห้าก้าวก็ถูกขวางไว้ถึงสามครา

กว่าพวกเขาจะวิ่งพ้นออกจากเมืองเสียนหยางมาได้ พอหันไปเห็นข้างหลังยังมีคนไล่ตามมา เด็กน้อยไม่กี่คนจึงกอดกระบุงสะพายแล้วโกยอ้าววิ่งสุดฝีเท้า

สำนักหนังสือพิมพ์เมืองใหม่

เยวี่ยจิ่งชุนกำลังรอคอยอยู่ด้วยสีหน้าร้อนรนเต็มประดา

เขาเดินกลับไปกลับมา เดินวนไปวนมา ยืนอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างแล้ว

พื้นดินถูกเขาเดินจนเกิดเป็นรอยเท้าขึ้นมาแล้ว