เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สำหรับคำพูดของอิ๋งอี จางหานเชื่อเห็นว่าเป็นเรื่องจริงเข้าเสียแล้ว
เขาเห็นว่า เหตุใดคุณชายอิ๋งอีจึงต้องตรากตรำถึงเพียงนี้ ต้องสร้างสรรค์เมืองใหม่ ต้องนำพาประชาราษฎร์เจ็ดสิบหมื่นคนให้อยู่เย็นเป็นสุข ที่แท้ก็เป็นเพราะในบางด้านได้ก้าวมาถึงระยะสูงสุดแล้ว จึงต้องการแสวงหาระดับความสูงใหม่
เขาถึงกับจินตนาการได้เลยว่า ทุกคราที่ยามราตรีมาเยือน อิ๋งอีจะยืนอยู่เพียงลำพัง แหงนหน้ามองดูจันทร์เดียวดาย ในใจจะอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวถึงเพียงใด
ในยุคนี้ ไม่มีใครที่สามารถประมือกับเขาได้อีกแล้ว
อิ๋งอีช่างโดดเดี่ยวยิ่งนักจริง ๆ
เขาตัดสินใจแล้วว่า ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องตามหาก่ายเหนี่ยให้พบ ให้ก่ายเหนี่ยมาประลองฝีมือกับอิ๋งอีสักครั้ง อันดับหนึ่งแห่งยุคผู้นี้ น่าจะพอต้านรับอยู่ใต้อำนาจของคุณชายอิ๋งอีได้สักสองสามกระบวนท่ากระมัง?