เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อกลับมาถึงในห้อง อิ๋งอีเอนกายนอนลงบนเตียงเตรียมพักผ่อนสักครู่
จ้าวหลานซานขยับเข้ามาอย่างรู้ความ ให้ศีรษะของอิ๋งอีหนุนอยู่บนเรียวขางามของตนเอง พลางนวดคลึงศีรษะของอิ๋งอีเบา ๆ
อิ๋งอีหรี่ตาลงอย่างสบายอารมณ์ หยิกจ้าวหลานซานไปทีหนึ่ง พึมพำกล่าวว่า "เจ้ายิ่งมายิ่งรู้ความนัก"
จ้าวหลานซานแย้มยิ้มบาง ๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "ทุกการกระทำของเจ้านาย หลานซานล้วนมองเห็นอยู่ในสายตาเจ้าค่ะ"
"รับผู้ลี้ภัย สร้างเมืองใหม่!"
"วางนโยบายชั้นเลิศ สังหารขุนนางกบฏ!"
"หลอมเกราะเหล็ก รบศัตรูผู้รุกราน!"
"ถ่ายทอดความรู้ คัดแยกผู้มีความสามารถ!"
"ฟื้นฟูวิทยาการ ฟื้นฟูต้าฉิน!"
"ราษฎรแห่งเมืองใหม่สามารถอยู่เย็นเป็นสุข ใบหน้าของทุกคนล้วนเอ่อล้นไปด้วยรอยยิ้ม ผู้คนที่ติดตามเจ้านาย ดูเหมือนว่าทุกคนต่างก็ค้นพบอุดมการณ์ของตนเอง"