เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สีหน้าของอิ๋งเจิ้งซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าเมื่อได้มาทรัพย์สินเงินทองที่ตระกูลเฝิงส่งมอบขึ้นมา คลังสมบัติชาติก็เต็มเปี่ยมขึ้นมาก อิ๋งเจิ้งจึงมิได้ดำเนินต่อเอาความกับอิ๋งอี และมิได้เรียกร้องเอาทรัพย์สินเงินทองจากการยึดทรัพย์กับอิ๋งอี
จากนั้น อิ๋งอีก็จากไปจากตำหนักเสียนหยาง
ต่อจากนี้ พระราชโองการฉบับหนึ่งก็ส่งไปยังหัวเมืองทั่วทุกแห่ง จากในเมืองเสียนเมืองหยางเฉิง
"ธัญพืช คือรากฐานของแคว้น! คือรากฐานของราษฎร! ราษฎรถือปากท้องเป็นดั่งฟ้า! ไม่ว่าเมื่อใด ไม่ว่ายุคสมัยไหน ล้วนห้ามมิให้ผู้ใดขึ้นราคาธัญพืชโดยพลการ ให้รัฐเข้าควบคุมร่วมกับเกลือและเหล็ก ทั้งราคาก็ต้องถูกรัฐควบคุม! หากมีผู้ใดฉวยขึ้นราคาธัญพืชโดยพลการ ผู้ฝ่าฝืนคำสั่ง ประหารเก้าชั่วโคตร!"
ทันทีที่พระราชโองการนี้ออกมา ทั่วทั้งแคว้นก็ฮือฮา