กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เร็ว! พาเขาเข้าไปในห้อง!” อิ๋งอีเอ่ยสั่งทันที
โม่เฉิงพยักหน้า อุ้มโม่จินผู้เป็นเจ้าสำนักม่อบุกเข้าไปในห้องทันที
อิ๋งอีกวาดข้าวของบนโต๊ะลงพื้นไปโดยตรง
เครื่องเคลือบอันประณีตแตกกระจายเกลื่อนพื้นเสียงดังซ่า ๆ
“วางลงข้างบนนี้!”
หลังจากโม่เฉิงวางโม่จินลงบนโต๊ะแล้ว อิ๋งอีก็กล่าวว่า “ถอดเสื้อผ้าของเขาออก เผยบาดแผลออกมา!”
“ขอรับ!” โม่เฉิงไม่กล้าชักช้า ฉีกเสื้อผ้าของโม่จินออกในคราวเดียว เผยให้เห็นบาดแผลอันดุร้ายน่าสะพรึงกลัว!
บาดแผลบวมแดงมีหนองแล้ว หากมาช้ากว่านี้อีกสักวัน คาดว่าโม่จินคงต้องตายสถานเดียว!
อิ๋งอีมองดูบาดแผลแวบหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเฮือก
นี่มันช่างสาหัสนัก บาดแผลลึกจนเห็นกระดูก ด้านบนทาไว้เพียงสมุนไพรบางส่วนเท่านั้น ไม่มีผลลัพธ์อะไรมากนักเลย