เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากโม่เป่ยอำลาอิ๋งอีไปได้ไม่นานนัก หลู่เหนิงก็มาถึง
อิ๋งอีมองดูหลู่เหนิงด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไม่รู้ว่าหลู่เหนิงมาพบตนในเวลานี้ด้วยเรื่องอันใด
"นายท่าน! ข้ามีเรื่องหนึ่งต้องรายงานต่อท่านขอรับ!" หลู่เหนิงประสานมือคารวะกล่าวต่ออิ๋งอี
อิ๋งอีพยักหน้า "พูดมาเถอะ!"
หลู่เหนิงกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า "ก่อนหน้านี้ข้าออกไปสืบสวนเรื่องของพวกจอมยุทธ์พเนจร คิดว่านายท่านคงทราบแล้วว่าส่วนใหญ่พวกเขารวมตัวกันอยู่ในโรงเตี๊ยมเสียนหยาง และโม่เป่ยผู้นั้น ก็คือหนึ่งในผู้นำของเหล่าจอมยุทธ์พเนจร! บารมีของโม่เป่ยในสำนักม่อสูงส่งยิ่งนัก ซ้ำยังถูกทุกคนมองว่าเป็นตัวตนที่สามารถนำพาสำนักม่อผงาดขึ้นมาได้!"
"เหล่าจอมยุทธ์พเนจรที่คุ้นชินกับอิสรภาพมาโดยตลอด ต่างเลื่อมใสศรัทธาในตัวโม่เป่ยอย่างยิ่ง และยอมเชื่อฟังเขาขอรับ"