ตอนที่ 142 อิ๋งเจิ้งสับสนแล้ว? ข้าเป็นลูกใครกัน?

อิ๋งเจิ้งและฝูซูฟังจนสีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพราะพวกเขาไม่เคยใคร่ครวญถึงเรื่องเหล่านี้มาก่อนเลย

ฝูซูฟังแล้วยังไม่กระจ่างแจ้งนัก แต่อิ๋งเจิ้งฟังเข้าใจทะลุปรุโปร่ง

ที่อิ๋งอีกล่าวมาทั้งหมดนี้ กล่าวโดยสรุปแล้ว มีเพียงสองคำเท่านั้น นั่นคือ จิตใจคน!

เมื่อครั้งที่อยู่กับหลี่ปู้เหวยในอดีต อิ๋งเจิ้งก็เคยมีความรู้เห็นถึงความเข้าใจในจิตใจคนของหลี่ปู้เหวยมาแล้ว

บัณฑิตชาวนาช่างพ่อค้า นี่คือชนชั้น ย่อมไม่ผิดแน่

ทว่า ไม่ว่าจะเป็นฟ่านหลีหรือหลี่ปู้เหวย พวกเขาต่างมีชาติกำเนิดเป็นพ่อค้า กระนั้นทั้งสองคนนี้กลับสามารถสับเปลี่ยนสถานะระหว่างพ่อค้ากับตระกูลบัณฑิตได้อย่างอิสระ

นี่เป็นเพราะเหตุใด?

กล่าวโดยสรุปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นขุนนางหรือเป็นพ่อค้า สิ่งที่ศึกษาค้นคว้าล้วนเป็นมรรคมนุษย์ทั้งสิ้น

ขอเพียงค้นคว้าเข้าใจมนุษย์อย่างถ่องแท้ พันธนาการที่ผูกมัดสถานะไว้ ย่อมไม่มีอยู่อีกต่อไป