เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากจากไปจากโรงตีเหล็กของหลู่เหนิง อิ๋งอีก็พาเซียวเหอมุ่งหน้าเดินไปยังทิศทางของเมืองใหม่
หวังเจี่ยนและหวังหลีก็ติดตามไปด้วย
ระหว่างทาง เซียวเหออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง
อิ๋งอีมองไปยังเซียวเหอด้วยความสงสัย "เป็นอะไรไป? มีเรื่องใดให้กลัดกลุ้มหรือ?"
เขารู้สึกว่าเซียวเหอผู้นี้ ตั้งแต่พบหน้ากันเมื่อเช้าก็ดูไม่ค่อยจะมีความสุขนัก
สถานการณ์เป็นอย่างไรกันแน่?
เซียวเหอได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เผยแววกลัดกลุ้ม
"มีเรื่องอะไรก็พูดมา ล้วนเป็นนายท่านใหญ่ทั้งหลาย อย่ามาทำเป็นแม่สามีแม่สามี แม่แม่ไปหน่อยเลย!" อิ๋งอีกล่าวตรงไปตรงมา
เซียวเหอได้ยินเช่นนั้น จึงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ขบฟันกล่าวว่า "นายท่าน เซียวเหอละอายใจยิ่งนัก!"
"เจ้าไปทำอะไรมา? ไฉนจึงละอายใจเล่า?" อิ๋งอีถามด้วยความไม่เข้าใจ