เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อิ๋งเจิ้งได้ยินดังนั้น ก็ปรายตามองหวังเจี่ยนและหวังเปิ่นโดยไม่แสดงสีหน้า
เขาใคร่ครวญครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า "ดูจากเช่นนี้แล้ว บุตรตระกูลทหารย่อมไม่ธรรมดา หวังหลีอายุยังน้อย ทว่าก็ไม่ธรรมดาจริง ๆ!"
หวังเจี่ยนประสานมือคารวะทันทีพลางกล่าวว่า "ฝ่าบาททรงยกย่องเกินไปแล้ว หวังหลีเสี่ยวเอ๋อร์ไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา ล้วนอาศัยคุณชายอิ๋งอีคอยเกื้อหนุนพะย่ะค่ะ"
“สามารถบุกไปท้ารบหน้าค่ายถึงที่ได้ บุตรของข้าก็ถือว่าไม่ขายหน้าตระกูลหวังของพวกเราแล้ว” หวังเปิ่นประสานมือคารวะกล่าวเช่นกัน
เหมิงอี้ได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "มิใช่แค่นั้นหรอก คุณชายหวังหลีมีความกล้าหาญและสติปัญญาไม่ธรรมดา มิใช่คนทั่วไปเลย!"
หวังเจี่ยนและหวังเปิ่นต่างมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก ถึงขั้นเริ่มวิตกกังวลในความปลอดภัยของหวังหลีขึ้นมาแล้ว