เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“หวังหลีช่างโชคดีจริง ๆ! มีคนที่มีความรู้ความสามารถล้ำเลิศอย่างน้องสิบหกคอยอบรมสั่งสอน ภายภาคหน้าย่อมประสบความสำเร็จไม่ธรรมดาเป็นแน่!” วาจาของฝูซูเต็มเปี่ยมไปด้วยความอิจฉาชื่นชม
เหมิงอี้มองดูฝูซูด้วยความฉงนใจ ในใจอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง: ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอิ๋งอีผู้นี้ไปพูดกับพวกเขาอีท่าไหน คัมภีร์หลุนอวี่สามารถตีความเช่นนี้ได้จริง ๆ หรือ?
“แล้วต่อจากนี้เล่า? ศึกนี้รบเป็นอย่างไรบ้าง? ตระกูลเซี่ยงคิดจะก่อกบฏจริง ๆ หรือ?” ฝูซูถาม
เหมิงอี้พยักหน้าเล็กน้อย “ซ่องสุมทหารส่วนตัวกว่าสามหมื่นนาย หากเริ่มก่อกบฏขึ้นมาเมื่อใด คาดว่าพวกเขาจะสามารถรวบรวมกำลังทหารหนึ่งแสนนายได้ในชั่วพริบตา นับเป็นภัยร้ายแรงยิ่งนัก!”
ฝูซูได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเฮือก “กำลังทหารสามหมื่นนาย! เช่นนั้นทหารชั้นยอดหนึ่งร้อยนายของน้องสิบหกเล่า……”