เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ท่านหลี่ซือ ตอบข้าสิ!" อิ๋งอีเอ่ยถาม
หลี่ซือสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า "ลอบสังหารขุนนางผู้สร้างคุณูปการ ความผิดสมควรประหาร สมควรกวาดล้างสามเผ่าพันธุ์ขอรับ!"
อิ๋งอีพยักหน้าอย่างพอใจ "แล้วถ้าหากคนผู้นี้ ยังลอบวางยาพิษเสด็จพ่อในระยะยาว พยายามจะปลงพระชนม์เสด็จพ่อ จะมีความผิดสถานใด?"
"นั่นย่อมเป็นโทษประหารอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้! โทษประหารเก้าชั่วโคตรขอรับ!" หลี่ซือร้องตะโกนกล่าวด้วยความหวาดกลัว
เขามองดูอิ๋งอีอย่างไม่อยากเชื่อ หรือว่าเรื่องที่อิ๋งอีกล่าวมาทั้งหมดนี้ จะเป็นความจริง?
เขาหันไปมองอิ๋งเจิ้งด้วยความหวาดกลัว อยากจะได้มาจากอิ๋งเจิ้ง
ขุนนางทั้งปวงคนอื่น ๆ ก็มีสีหน้าประหลาดใจเต็มที่ ไม่รู้ว่ายามนี้เกิดสถานการณ์อันใดขึ้น
เหยียนเล่อเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นในใจ หันกลับไปมองด้านหลัง กำลังใคร่ครวญว่าหากตนเองวิ่งหนีตอนนี้จะยังทันหรือไม่