เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“องค์ชาย! ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ!” จางหานรีบเข้ามาขัดขวาง
หวังเจี่ยนก็เข้ามาขวางเบื้องหน้าอิ๋งอี กล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า “คุณชายไม่ได้หุนหันพลันแล่น!”
ในดวงตาของอิ๋งอีประกายเย็นเยียบวูบไหว “เก็บโจรเฒ่าผู้นี้ไว้จะมีประโยชน์อันใด? รอให้ข้าเชือดมันก่อนค่อยว่ากัน!”
“ฆ่าสิ! ฆ่าข้าเสียเลย!” ในดวงตาของฉุนอวี๋เยว่มีประกายคมกล้าพาดผ่าน เขายกสองมือขึ้น ตะโกนก้องว่า “หากใช้ข้าบวงสรวงฟ้า แลกกับความรุ่งเรืองของต้าฉิน แลกกับความรุ่งเรืองของมรรคาขงจื๊อแห่งข้า ข้าก็ตายโดยไร้ความเสียดาย!”
เหล่าทั้งหลายบัณฑิตขงจื๊อได้ยินคำนี้ แต่ละคนต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมา
“ครู!”
“ไม่ได้นะขอรับ!”
“ให้ข้าตายเถิด! ใช้ข้าบวงสรวงฟ้า คืนความรุ่งเรืองแก่มรรคาขงจื๊อของข้า!”
“ให้ข้าเอง!”
“สละชีพบูชามรรค ตายโดยไร้ความเสียดาย!”