กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ท่านกำลังเหน็บแนมข้าอยู่นะเนี่ย!” อิ๋งอีหัวเราะพลางเอ่ย
หวังเจี่ยนกล่าวว่า “ข้าผู้เฒ่าคิดเห็นเช่นนี้จากใจจริง นับแต่อดีตกาล หากมิใช่องค์รัชทายาทก็ไม่ได้สำเร็จราชการ ตอนแรกข้ายังไม่เข้าใจพระประสงค์ของฝ่าบาท เหตุใดจึงกะทันหันจัดสรรให้เจ้ามาสำเร็จราชการ”
“แต่หลังจากข้าเฝ้าสังเกตสองวันนี้ ก็กระจ่างแจ้งในพระประสงค์ของฝ่าบาทแล้ว”
“เจ้าบุ๋นสามารถปกครองแคว้น สงบแผ่นดินใต้หล้า สร้างสุขแก่ราษฎร บู๊สามารถปราบแผ่นดิน พิทักษ์ชายแดน! เพียบพร้อมบุ๋นบู๊ ต้าฉินมีองค์ชายเช่นเจ้าสถาปนาแคว้น นับเป็นวาสนาแห่งแคว้นฉิน วาสนาแห่งราษฎรแท้ ๆ!”
อิ๋งอีมองดูหวังเจี่ยนที่เอ่ยปากชมเสียจนใบหน้าเคลิบเคลิ้มด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ พลางถามว่า “ท่านแม่ทัพชรา ท่านจริงจังหรือ?”