ตอนที่ 18 สิ่งนี้ให้ผลผลิตสองพันจินต่อหมู่!

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด

ด้านหลังของสือเหว่ยพลันมีชายชราผู้หนึ่งยืนอยู่ สวมหมวกฟาง ดุจดั่งชาวนาเฒ่าคนหนึ่งก็มิปาน

ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าเขาเข้ามาได้อย่างไร

อิ๋งอีไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น เอ่ยกับสือเหว่ยว่า "งานแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้ อย่าเห็นว่าข้าเป็นองค์ชายแล้วจะทำงานอะไรไม่ได้สักอย่าง! ข้าบอกพวกเจ้าให้ บุรุษต้องรู้จักยืดหยุ่นปรับตัว งานใดก็ต้องทำได้ทั้งสิ้น ห้องเดียวยังไม่กวาด แล้วจะกวาดล้างใต้หล้าได้อย่างไร? หากไม่ก้มศีรษะทำไร่ไถนา สัมผัสชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎร จะเข้าใจความยากลำบากของพวกเขาได้อย่างไรกัน?"

สือเหว่ยได้ยินคำพูดนี้แล้ว อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง

ตัวเขาสือเหว่ยมีชาติกำเนิดเป็นสามัญชน หมู่บ้านถูกชาวซยงหนูฆ่าล้างบางไปจนสิ้น

ภายหลังมีคนรับเลี้ยง ผ่านการฝึกเฉพาะด้าน จึงได้เข้ามารับตำแหน่งในวัง