กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอจนกระทั่งกองลาดตระเวนกลุ่มนี้จากไป ฉิวหลิงถึงได้ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แผ่นหลังของเธอเปียกชุ่มไปหมดแล้ว กำลังจะพิงกำแพงทรุดตัวลงนั่ง
“อย่ามัวเหม่อ เก็บกักพลังวิญญาณไว้ ดวงจิตแรกกำเนิดของผู้บำเพ็ญมารคนนี้กำลังจะออกมา วินาทีที่มันโผล่ออกมาให้บดขยี้มันโดยตรงเลย”
ใต้น้ำ เจียงเต้าเฉินเบิกตากว้างมองดูซ่งหลีที่กำลังบัญชาการอย่างมีสมาธิแน่วแน่ ซ้ำยังสามารถแบ่งสมาธิมาวาดแผนที่ได้ และมองดูฉิวหลิงในม่านแสงที่มีสีหน้าขาวซีดลงเรื่อย ๆ มีความคิดเป็นของตัวเองน้อยลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งสุดท้ายทำตามที่ซ่งหลีบอกทุกอย่าง
พูดตามตรงนะ เขารู้สึกว่าภายใต้สถานการณ์แบบนี้ อย่าว่าแต่ฉิวหลิงเลย ต่อให้ปล่อยสุนัขเข้าไปตัวหนึ่งก็คงหนีรอดออกจากสำนักใฝ่เซียนได้อย่างไร้ที่ติ