กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลัวจิงพูดแทรกตัดบทเธอ “ฉันล้างมือสะอาดทุกวัน”
สมองของซูหมู่ว่างเปล่าไปชั่วขณะ “อู้ว~!”
หลัวจิงกล่าวต่อ “เธอไม่ได้จะอ่านหนังสือหรอกเหรอ เผ่ามนุษย์เวลาอ่านหนังสือต้องการสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ ขึ้นไปชั้นบนเถอะ”
“มีเหตุผล”
ซูหมู่จากไป
รอจนเธอเดินไปแล้ว ชายชุดดำผมยาวจรดพื้นผู้นั้นถึงได้ปรากฏตัวขึ้น ถามอย่างเย็นชา “นายศึกษายันต์อะไรอยู่”
หลัวจิงจิบชาคำหนึ่ง “เครื่องราง์เงียบงัน”
ปีศาจเพียงพอนบนเวทียังคงพูดจาฉอด ๆ ต่อไป ไม่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ด้านล่างเลยแม้แต่น้อย สวีเมี่ยวเหยียนตั้งใจฟังอย่างยิ่ง อย่างไรเสียในยามนี้ นี่เป็นช่องทางเดียวที่เธอจะสามารถรับรู้ข้อมูลภายนอกได้