กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสามคนเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในทางลับ ที่นี่ไม่มีแสงสว่างแม้แต่น้อย มืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น แม้แต่จิตหยั่งรู้ก็ไม่อาจใช้งานได้
โชคดีที่ทางลับสายนี้ไม่มีทางแยก ขอเพียงเดินตรงไปข้างหน้าเรื่อย ๆ ก็จะสามารถออกไปข้างนอกได้
ภายในทางเดินอันว่างเปล่ามีเพียงเสียงฝีเท้าสับสนที่ดังก้องสะท้อน ในเวลานี้เพราะมองไม่เห็นสิ่งใด ประสาทการได้ยินของลู่เหยี่ยนจึงเฉียบคมขึ้น
เขารู้สึกเหมือนมีใครบางคนตามหลังมาในระยะไม่ไกล แต่เขามั่นใจได้ว่าแม่ลูกสองคนนั้นเดินอยู่ข้างหน้าเขาตลอดเวลา
ลู่เหยี่ยนไม่ได้พูดออกไปตรง ๆ เพื่อไม่ให้คนสองคนข้างหน้าตื่นตระหนก แต่กลับแอบกำด้ามมีดที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อไว้ คอยระแวดระวังคนที่ตามมาจากด้านหลังอยู่ตลอดเวลา