กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่นาง” หญิงสาวเสื้อผ้าหลุดลุ่ยยังคงมองซ่งหลีอย่างน่าสงสาร “ช่วยฉันด้วย...”
“อยากให้ฉันช่วยเธออย่างไร” ซ่งหลีถามกลับ
แววชั่วร้ายที่ยากจะสังเกตเห็นวาบผ่านก้นบึ้งดวงตาของหญิงสาว ก่อนเธอจะชี้ไปยังตรอกมืดสนิทแห่งหนึ่ง “บัณฑิตเหล่านั้นอยู่ตรงนั้น ขอเพียงแม่นางช่วยฉันไล่พวกเขาไป...”
ซ่งหลีมองตามทิศทางที่นิ้วของเธอชี้ไปแวบหนึ่ง
“มืดเกินไป จุดคบไฟสักอันเถอะ”
กล่าวจบ ซ่งหลีก็พลิกฝ่ามือหยิบคบไฟออกจากถุงเก็บของแล้วจุดขึ้น
ทันทีที่แสงไฟสว่างขึ้น หญิงสาวพลันกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
“กรี๊ด—”