กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 166
ปานเต๋อฉีเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดในปาก หัวก็ยังมึนงงวิงเวียนศีรษะเป็นระลอก
เขาพยายามสุดกำลังเพื่อเงยหน้าขึ้น ลืมตาโพงมองไปยังยัยหนูผิวคล้ำที่ถือค้อนปอนด์อันใหญ่ยักษ์ ทว่ากลับเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าตื่นตระหนกตกใจอย่างยิ่ง
"อุ๊ย! ฉันออกแรงมากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย? ท่านคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" กู่เสี่ยวอูทำหน้าทำตาทำตัวไม่ถูกทำอะไรไม่ถูก
ปานเต๋อฉีอยากจะร้องขอความช่วยเหลือ ทว่าพออ้าปากก็พ่นเลือดสดๆ ออกมาคำโต เอ่ยปากพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว
เมื่อเห็นดังนั้น กู่เสี่ยวอูเบิกตากว้าง "ท่านคะ คุณกระอักเลือดออกมาด้วยเหรอคะ? เจ็บมากเลยใช่ไหมล่ะคะเนี่ย? เมื่อกี้คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอคะว่าต่อให้ฉันออกแรงมากแค่ไหนก็จะไม่โกรธน่ะ! แล้วทำไมตอนนี้ถึงมองหน้าฉันแบบนี้ล่ะคะ? อีกอย่างนะ เรื่องเดิมพันนั่น ฉันเป็นฝ่ายชนะใช่ไหมล่ะคะ?"
พอพูดมาถึงสองประโยคสุดท้าย สีหน้าหวาดกลัวบนใบหน้าของกู่เสี่ยวอูพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มเจิดจ้าสดใสขึ้นมาแทน
ไม่แกล้งแล้ว เปิดเผยตัวจริงซะเลย!
จุดประสงค์ที่ฉันมาวันนี้ ก็เพื่อมาจัดการแก แล้วก็มาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์สักหน่อยยังไงล่ะ!