บทที่ 165

บทที่ 165

ไม่! จะบอกว่าเป็นหมูอ้วนไม่ได้!

การเปรียบเทียบกับหมูเช่นนี้ถือเป็นการเสียมารยาทกับหมูอย่างยิ่ง!

นั่นคือผู้ชายคนหนึ่งที่มีรูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์

เขานอนแผ่หลาอยู่บนโซฟาโดยเปิดเผยหน้าท้องขาวโพลน ชั้นไขมันบนหน้าท้องแทบจะกลายเป็นของเหลวอยู่รอมร่อ และห้อยย้อยลงมาอยู่ข้างลำตัวทั้งสองข้าง

แวบแรกที่เห็น กู่เสี่ยวอูถึงกับจำไม่ออกด้วยซ้ำว่านั่นคือมนุษย์คนหนึ่ง!

กระทั่งก้อนเนื้อก้อนนั้นขยับเขยื้อนเล็กน้อย และเงยหน้าขึ้นมานิดหน่อย ถึงทำให้กู่เสี่ยวอูมองเห็นเครื่องหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน

รูปร่างหน้าตาบรรยายออกมาไม่ได้เลยจริงๆ เพราะอัดแน่นเบียดเสียดกันอยู่ตรงกลางทั้งหมด เห็นแวบแรกก็ไม่อยากจะมองเป็นแวบที่สองอีก

กู่เสี่ยวอูรีบก้มหน้าลงทันที

ก้อนเนื้อก้อนนั้นเอ่ยขึ้น "ได้ยินมาว่าเธอจะมาแสดงโชว์หน้าอกสลายหินก้อนใหญ่?"