บทที่ 159

บทที่ 159

ตอนที่หูหยางใช้สมองกลแสงจ่ายเงินอย่างมาดมั่น พร้อมกับแบกห่อเครื่องประดับแร่ก้อนใหญ่ขึ้นไว้บนบ่า เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีสายตาประสงค์ร้ายจ้องมองมาจากในมุมมืด

ดูเหมือนวันนี้คงจะจบลงด้วยดีไม่ได้แล้วสินะ!

คิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง หูหยางรู้สึกว่าไหน ๆ ก็ทำตัวโดดเด่นสะดุดตาไปแล้ว สู้ทำรวดเดียวให้จบ ๆ ไปเลยไม่ดีกว่าหรือ จัดการเรื่องให้มันใหญ่โตขึ้นอีกหน่อย ถึงเวลาจะได้แก้ปัญหาทีเดียวไปเลย

ด้วยเหตุนี้ หูหยางจึงเอ่ยกับกู่เสี่ยวอูด้วยท่าทางใจป้ำสุด ๆ ว่า "น้องสาว อยากได้อะไรอีกไหม? ว่ามาได้เลย!"

คำถามนี้ตรงกับความต้องการในใจของกู่เสี่ยวอูเข้าพอดีเป๊ะ

เธอกระพริบตาด้วยแววตาโหยหา เอ่ยถามด้วยความเกรงใจเล็กน้อยว่า "ได้จริง ๆ เหรอคะ? จะใช้เงินเปลืองเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?"

"น้องสาวไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้หรอก! ของพวกนี้ราคาถูกมาก! ต่อให้เหมาหมดทั้งแผงก็ใช้เงินไม่เท่าไหร่หรอก!" หูหยางโบกมืออย่างใจกว้าง เผยมาดเศรษฐีใหม่ให้ออกมาได้อย่างเด่นชัด