เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 156
หูหยางคอยสังเกตปฏิกิริยาของคนทั้งสอง พลางแสร้งทำเป็นไร้เดียงสาแล้วเอ่ยถามจี้ว่า "เป็นอะไรเหรอครับ? ผมพูดอะไรไม่ถูกหรอ?"
"ถูกสิ!" สือกุ้ยลูบหน้าตัวเอง "ภายใต้สถานการณ์ปกติ แน่นอนว่าต้องมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละถึงยอมแลก! ช่างเถอะ ๆ เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว! เดี๋ยวรอให้คุณน้าของลูกต้มเนื้อเสร็จ กินเสร็จแล้วพวกพวกลูกรีบไปพักผ่อนกันเถอะ!"
หูหยางกำลังจะเอ่ยถามต่อ ทว่ากลับเห็นกู่เสี่ยวอูส่งสายตาให้ตน
หูหยางเข้าใจความหมายทันที จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า "คุณน้าครับ เนื้อสัตว์อสูรหมั่งซานเกรด SSS ที่พวกเราพามาครั้งนี้เป็นของที่อารองอุตส่าห์ฝากคนซื้อมาเชียวนะครับ! เดี๋ยวพอต้มเนื้อเสร็จ คุณน้ากับคุณแม่และน้องชายก็มากินด้วยกันสิครับ!"
"ไม่ต้องหรอ! ของมีค่าขนาดนี้ พวกพวกลูกกินกันเองเถอะ!" สือกุ้ยรีบปฏิเสธ