บทที่ 155

บทที่ 155

บ้านของสือฝูซุ่นตั้งอยู่ค่อนข้างไกลจากลานจอดยานอวกาศ

ระหว่างทางเดินกลับ หูหยางสามารถเข้าขาและสนิทสนมกับสือฝูซุ่นได้อย่างรวดเร็ว ทั้งสองคนดูราวกับเป็นพี่น้องที่สนิทกันและรู้จักกันมาหลายปีแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทำให้กู่เสี่ยวอูรู้สึกโชคดีอีกครั้งที่ตนเองเชื่อคำแนะนำของคิดด์ โดยให้หูหยางสวมบทบาทเป็นพี่ชายของเธอ

เพียงแค่อาศัยความสามารถด้านมนุษยสัมพันธ์ของหูหยางคนนี้ ก็ช่วยประหยัดเวลาและแรงของเธอไปได้มากเท่าไรแล้ว

ดังนั้น กู่เสี่ยวอูจึงสวมบทบาทคนกลัวการเข้าสังคมต่อไปอย่างสบายใจ พร้อมกับหดตัวอยู่ด้านข้างแล้วทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ

พอเดินทางมาถึงบ้านของสือฝูซุ่น หูหยางก็สามารถสืบสาวราวเรื่องจนรู้ถึงบรรพบุรุษสิบแปดชั่วคนของสือฝูซุ่น ตลอดจนบรรดาเพื่อนบ้านรอบ ๆ จนหมดเปลือกแล้ว