กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 149
ตอนที่ออกจากห้องปฏิบัติการของด็อกเตอร์เลียร์ อารมณ์ของกู่เสี่ยวอูดีเป็นพิเศษ
เธอจูงมือเสี่ยวเฮยไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างอุ้มแองเจิลไว้ ทั้งยังฮัมเพลงเบา ๆ ไปตลอดทาง ราวกับคนโง่ที่เพิ่งเก็บเงินก้อนโตได้ไม่มีผิด
หูหยางกับคิดด์มองหน้ากันด้วยความงุนงงจากด้านหลัง ต่างก็เห็นความสงสัยในแววตาของกันและกัน
แต่เรื่องของคุณนายพลเอก ในฐานะบอดี้การ์ดแล้วพวกเขาย่อมไม่มีสิทธิ์เอ่ยปากถามซักไซ้ไล่เลียงอะไรอยู่แล้ว
จะมีก็แต่แองเจิลที่ไม่มีความกังวลใจเช่นนั้น เธอซบลงกับลำคอของกู่เสี่ยวอูแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนนุ่มนิ่มว่า "พี่สาวคะ กำลังมีความสุขอยู่เหรอคะ"
"ใช่แล้วจ่ะ" กู่เสี่ยวอูหรี่ตามองด้วยรอยยิ้ม เอาคางไปถูหน้าผากของแองเจิลเบา ๆ "ด็อกเตอร์บอกว่าเธอและเสี่ยวเฮยฟื้นตัวได้ดีมาก พี่สาวก็เลยมีความสุขมากยังไงล่ะ"
แองเจิลฉีกยิ้มกว้างทันที เผยให้เห็นฟันซี่เล็ก ๆ ราวกับเม็ดข้าวโพด
เมื่อมองดูแองเจิลที่ทั้งว่าง่ายน่ารักและงดงามน่าเอ็นดูถึงเพียงนี้ หัวใจของกู่เสี่ยวอูก็แทบจะละลายกลายเป็นสายน้ำ
เด็กที่รู้ความและดีงามถึงเพียงนี้ เธอย่อมไม่มีทางปล่อยให้พันธุกรรมของเด็ก ๆ ล่มสลายจนต้องเสียชีวิตก่อนวัยอันควรอย่างแน่นอน